Page 70 - วิศวกรรมสาร ปีที่ 77 ฉบับที่ 3 กรกฎาคม - กันยายน 2567
P. 70

จรรยาบรรณวิศวกร







          หมวดที่ ๑ ว่าด้วย วิชาการ และวิชาชีพ


          ข้อ ๓. วิศวกรอำชีพ พึงยึดหลักปฏิบัติในวิชำชีพดังต่อไปนี้:

             (๑.) ปฏิบัติงำนที่ได้รับท�ำ อย่ำงถูกต้องตำมหลักวิชำกำรและหลักปฏิบัติของวิชำชีพโดยเคร่งครัด
             (๒) เพิ่มพูนวิสัยทัศน์ รวมทั้งพัฒนำตนเองในด้ำนควำมรู้ ควำมสำมำรถ ในวิชำชีพวิศวกรรม
             (๓) ส่งเสริม เผยแพร่ควำมรู้และประสบกำรณ์ในกำรประกอบวิชำชีพวิศวกรรมจำกรุ่นพี่สู่รุ่นน้อง
             (๔) ส่งเสริมเผยแพร่และพัฒนำควำมรู้ในวิชำชีพวิศวกรรมให้แก่หมู่วิศวกร ทั้งนิสิต นักศึกษำ
             (๕) สนับสนุนส่งเสริมให้มีกำรศึกษำพัฒนำอย่ำงต่อเนื่อง
             (๖) ให้กำรยอมรับสนับสนุน และให้เกียรติยกย่อง ในวิชำชีพวิศวกรรม และวิศวกรด้วยกัน
             (๗) พึงปฏิบัติงำนเฉพำะที่ตนมีควำมรู้ ควำมสำมำรถ เท่ำนั้น
             (๘) ให้ข้อมูล และแสดงควำมคิดเห็นตำมหลักวิชำกำรตำมที่ตนทรำบอย่ำงถ่องแท้แก่สำธำรณชนด้วยควำมสัตย์จริง
             (๙) ค�ำนึงถึงผลกระทบต่อผู้เกี่ยวข้อง สังคม และสิ่งแวดล้อม


          หมวดที่ ๒ ว่าด้วย คุณธรรม และจริยธรรม


          ข้อ ๔. กำรประกอบวิชำชีพของวิศวกรมีผลกระทบต่อสังคม เพื่อให้เกิดกำรพัฒนำร่วมกันในสังคมให้ทุกคนอยู่อย่ำงมีควำมสุขได้ลด
          ควำมมีอคติซึ่งกัน และกัน วิศวกรจึงต้องมีแนวปฏิบัติทำงด้ำนคุณธรรม และจริยธรรมต่อไปนี้:

             (๑) มีควำมขยันหมั่นเพียร อดทน เที่ยงธรรม ไม่ล�ำเอียง ปรำศจำกอคติ และตรงต่อเวลำ
             (๒) ประกอบวิชำชีพด้วยควำมซื่อสัตย์สุจริต ไม่ใช้วิชำชีพในทำงที่ผิด
             (๓) ไม่ใช้อ�ำนำจหน้ำที่โดยมิชอบธรรม หรือใช้อิทธิพลเพื่อประโยชน์ส่วนตนหรือพวกพ้อง

             (๔) ไม่พัวพันเกี่ยวข้องกับธุรกิจหรือประกอบกำรใด ๆ ซึ่งเป็นที่ควรรู้ว่ำเป็นกำรหลอกลวง หรือมิชอบด้วยกฎหมำย
             (๕) พึงให้ควำมเห็นงำนทำงด้ำนวิศวกรรมของผู้อื่นด้วยควำมสร้ำงสรรค์ และมีมำรยำท เพื่อประโยชน์ของสังคม
             (๖) พึงเสียสละให้กำรอุปถัมภ์ค�้ำจุน เกื้อกูล และแลกเปลี่ยนควำมคิดประสบกำรณ์ ช่วยเหลือซึ่งกัน และกัน
             (๗) มีควำมละอำยในกำรกระท�ำสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ส�ำรวจ และปรับปรุงตนเองอยู่เสมอ
             (๘) รักษำสัจจะโดยไม่ขัดกับกฎหมำย และศีลธรรม


          หมวดที่ ๓ ว่าด้วย ความรับผิดชอบ


          ข้อ ๕. วิศวกรต้องรับผิดชอบ ในงำนที่ได้รับมอบหมำย และให้ควำมส�ำคัญเป็นอันดับแรกทั้งต่อ สวัสดิภำพ ควำมปลอดภัย สุขอนำมัย
          อำชีวอนำมัย และสิ่งแวดล้อมของผู้เกี่ยวข้องตลอดจนสำธำรณชน

             (๑) ต้องรับผิดชอบลักษณะงำนทำงด้ำนวิศวกรรมทุกรูปแบบ
             (๒) ปฏิบัติหน้ำที่ด้วยควำมรับผิดชอบ และค�ำนึงถึงผลกระทบ ต่อสังคม และสิ่งแวดล้อม
             (๓) วิศวกรผู้ออกแบบ และวิศวกรผู้ควบคุมงำน จะต้องรับผิดชอบผลงำนของตนเองที่ได้ด�ำเนินกำรไว้
             (๔) ไม่ละทิ้งงำนหรือหน้ำที่ที่ได้รับผิดชอบโดยไม่มีเหตุอันควร
             (๕) ไม่ลงลำยมือชื่อเป็นผู้ประกอบวิชำชีพวิศวกรรมในงำนวิศวกรรมที่ตนเองไม่ได้ตรวจสอบหรือปฏิบัติงำนจริง
             (๖) รักษำควำมลับต่องำนที่ได้รับท�ำ  เว้นแต่ได้รับอนุญำตจำกเจ้ำของงำน










        70   ปีที่ 77 ฉบับที่ 3 กรกฎาคม - กันยายน 2567                                              วิศวกรรมสาร
   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75