Page 66 - วิศวกรรมสาร ปีที่ 77 ฉบับที่ 3 กรกฎาคม - กันยายน 2567
P. 66
คุยเฟื่อง เรื่องวันวาน
คอลัมนิสต์ :
อาจารย์มีความประทับใจในรายวิชาหรืออาจารย์ท่านไหน
เป็นพิเศษครับ
อ.ภีม :
ผมมีความประทับใจอาจารย์หลายท่านมากครับ แต่ถ้าให้ยกตัวอย่าง
สัก 2-3 ท่าน ผมขอเล่าถึงอาจารย์ 3 ท่านที่มีอิทธิพล หรือเป็นเสมือน
ไอดอลให้กับผมมาก ๆ นะครับ
อาจารย์ท่านแรกคือ อาจารย์จารึก ถีระวงษ์ ท่านเป็นอาจารย์ที่มี
ความเข้มงวด และเด็ดขาดมาก แต่ก็มีความเป็นกันเองกับนักศึกษา
ผมเคยได้ยินว่าจ�านวนครั้งที่ท่านถูกเรียกพบคณบดีนั้นสูสีกับผม
เลยล่ะครับ (หัวเราะ) ซึ่งนั่นท�าให้ผมรู้สึกว่าอาจารย์เป็นคนจริงจัง
กับการสอน และไม่กลัวที่จะยืนหยัดในสิ่งที่ถูกต้อง อาจารย์ท่านที่
คอลัมนิสต์ : สองคือ อาจารย์วีระ หอสุกลไท ท่านเป็นอาจารย์ที่มีความเข้มข้น
ให้อาจารย์ช่วยเล่าบรรยากาศกิจกรรมหรือประเพณีในสมัยที่ ดุดัน และไม่เกรงใจใคร แต่ท่านก็มีเหตุผลที่ดีเสมอ การสอนของ
ก�าลังศึกษา และกิจกรรมที่อาจารย์ประทับใจครับ ท่านท�าให้ผมได้เรียนรู้ว่าการเป็นวิศวกรที่ดีนั้นต้องมีความรับผิดชอบ
อ.ภีม : และความกล้าหาญทางจริยธรรมด้วย และอาจารย์ท่านสุดท้าย
กิจกรรมที่ประทับใจผมมากที่สุด คือ กิจกรรมรับเสื้อกราวน์ของ ที่ผมอยากกล่าวถึงคือ อาจารย์วินัย ศรีอ�าพร หรือที่พวกเรามักเรียก
ภาควิชาวิศวกรรมโยธาครับ มันเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่ และ ท่านว่า “ป๋า” ท่านเป็นอาจารย์ที่มีความเท่มาก ทั้งในด้านความรู้
น่าจดจ�ามาก ๆ รุ่นพี่ให้ผมเขียนชื่อหอพัก และเบอร์ห้องที่แขนท่อนล่าง และบุคลิกภาพ ผมยังจ�าได้ว่าทุกครั้งที่ท่านสอน ห้องเรียนจะเต็ม
ด้วยปากกา permanent หลังจากนั้นก็มีการท�ากิจกรรมสนุก ๆ ไปด้วยความตื่นเต้นและความสนุก ท่านสามารถท�าให้วิชาที่ยาก ๆ
ร่วมกัน พอตื่นมาอีกที ผมก็พบว่าตัวเองอยู่ที่ห้องพร้อมกับเสื้อกราวน์ กลายเป็นเรื่องที่เข้าใจง่าย และน่าสนใจได้ อาจารย์ทั้งสามท่านนี้
และมีลวดลายสวยงามเต็มตัวที่รุ่นพี่วาดให้ด้วยปากกาอันเดิม มีส่วนส�าคัญมากในการหล่อหลอมให้ผมเป็นอาจารย์อย่างทุกวันนี้
เป็นความทรงจ�าที่ทั้งสนุก ตื่นเต้น และอบอุ่นมาก ๆ เลยครับ ผมพยายามน�าเอาจุดเด่นของแต่ละท่านมาปรับใช้ในการสอนของ
ตัวเองด้วยครับ
คอลัมนิสต์ :
โดยปกติกิจกรรมหลังเลิกเรียน และที่รวมของนักศึกษาว่ามีมุมไหน
หรือสถานที่ใดที่เป็น Land Mark ของ มข. ครับ
อ.ภีม :
สมัยตอนที่ผมเรียน มีหลายที่เลยครับที่เป็น Landmark ส�าคัญของ
มข. ที่พลาดไม่ได้เลยก็คือ บึงศรีฐาน ซึ่งเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่
ใจกลางมหาวิทยาลัย เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจยอดนิยมของนักศึกษา
แล้วก็มีสวนหรรษา ที่เป็นสวนสาธารณะที่สวยงาม เหมาะแก่การ
พักผ่อน และท�ากิจกรรมกลางแจ้ง นอกจากนี้ก็ยังมีร้านยิหวา
ซึ่งเป็นร้านอาหารยอดนิยมของนักศึกษา มข. ที่ไม่ว่าจะเป็นช่วง
กลางวันหรือกลางคืนก็มักจะคึกคักไปด้วยนักศึกษาที่มานั่งกินข้าว
คุยกัน หรือท�างานกลุ่ม แต่จริง ๆ แล้ว มข. มีสถานที่น่าสนใจอีก
มากมายครับ ผมขอแนะน�าให้ใช้ Engineering sense น�าทางไป
ส�ารวจด้วยตัวเองนะครับ รับรองว่าจะได้พบกับมุมสวย ๆ และ
บรรยากาศดี ๆ อีกเยอะเลยครับ
66 ปีที่ 77 ฉบับที่ 3 กรกฎาคม - กันยายน 2567 วิศวกรรมสาร
