Page 35 - วิศวกรรมสาร ปีที่ 75 ฉบับที่ 2 เมษายน - มิถุนายน 2565
P. 35

ตอนที่ ๘ โบราณกับงานวิจัย และนวัตกรรม

            ยั่งยืน (ตัวอย่างเช่น ป้องกันลาดโดยวิธีชีวภาพ ปลูกหญ้าแฝก หรือพืช       เครื่องมืออุปกรณ์วัด และส�ารวจ

            อื่น) ดังนั้น ทุกวันนี้ งานศึกษาวิจัย ปริญญานิพนธ์ หรือวิทยานิพนธ์
            จึงต้องทบทวนวรรณกรรม (Review of literature) แปลกแต่จริง    หากจะนับตั้งแต่ ไม้ผูกเชือก ที่ขึงตรึงเป็นสามเหลี่ยมมุมฉาก
            ทบทวนวรรณกรรมของหลายงาน คงเป็นเพียงบันทึกประวัติตาม  3 - 4 - 5 (37 53 และ 90 องศา) ที่ Imhotep เหล่านายช่างชาวอียิปต์
            กาลเวลา มากกว่าที่จะประมวล และหล่อหลอมแก่นความรู้ น�าไปสู่  ใช้เป็นเครื่องมือพื้นฐานในการวางผังก่อสร้างปิรามิด มาถึงเครื่อง

            ประเด็นที่จะศึกษาวิจัย จนค้นพบแก่นหรือสาระใหม่       มือส�ารวจของวิศวกร ก็มีพัฒนาการ นับจากกล้องส่องแนว วัดมุม
                                                                 (ที่อาจเข้ามาเมืองไทย เมื่อครั้งส�ารวจก่อสร้างถนน “ฝรั่งส่องกล้อง”
                                                                 ในแผ่นดินพระเจ้าทรงธรรม ปลายยุคกรุงศรีอยุธยา) กล้องส่อง
                  เครื่องมือค�านวณ                               ระดับ โซ่วัดระยะ และอุปกรณ์อื่น ๆ จนกลายเป็นกล้องที่บูรณาการ
                                                                 ท�างานเรียกทับศัพท์ว่า Total Station และไม่นานนัก ก็มีเครื่องมือ
              มนุษย์รู้จักการค�านวณมาแต่เมื่อใดไม่ทราบแน่ชัด พอกับก�าเนิด  อุปกรณ์ระบุพิกัด สื่อสารข้อมูล ส�ารวจระยะไกล (Remote sensing)

            ลูกคิด (Abacus) แต่มีบันทึกว่า ก�าเนิด Calculus โดย Isac Newton   ภาพถ่ายทางอากาศ (Photogrammetry) และพิกัดจากดาวเทียม
            (1643 - 1727) ไม้บรรทัดค�านวณ - Slide Rule โดย William  Geographic Positioning System - GPS และ Geographic
            Oughtred (1574 - 1660) เครื่องค�านวณแบบ Pascal (1642)  Information System - GIS) วิทยาการคอมพิวเตอร์ ท�าให้การ
            หรือเครื่องค�านวณแบบ Leibniz’s calculator (1674) การใช้  จัดการข้อมูลสารสนเทศทางภูมิศาสตร์สะดวก รวดเร็ว แม่นย�า
            ไม้บรรทัดค�านวณ เป็นวิชาพื้นฐานในหลักสูตรวิศวกรรม เพื่อช่วย  (รูปที่ ๒) แต่เหตุใด วิศวกร จึงยังคงใช้วิธีนับก้าว (Pacing) ใช้ระดับ

            ให้การค�านวณของผู้เรียนและวิศวกร สะดวกแม่นย�า รวดเร็ว วันหนึ่ง   น�้า และลูกดิ่ง (รูปที่ ๓) คงมิใช่ล้าสมัย หรือตกยุค หากแต่เป็นการ
            ไม้บรรทัดค�านวณ ถูกแทนที่ด้วยเครื่องคิดเลขขนาดเล็กที่มีฟังก์ชัน  ใช้ประโยชน์จากสรีระ ความรู้สึก และคุ้นชิน (อาจเรียกได้ว่า เป็น
            ค�านวณมากขึ้นและราคาถูกลง มีทั้งใช้พลังงานจากแบตเตอรี่  Heuristic เช่น แต่ละย่างก้าวของมนุษย์มีความยาวประมาณ ๐.๗๕
            ขนาดเล็ก ถึงพลังงานแสงอาทิตย์ ไม่นานมานี้ เครื่องค�านวณ แฝงอยู่  ถึง หนึ่งเมตร ขึ้นกับเผ่าพันธ์ุ เชื้อชาติ ลักษณะนิสัย และความคุ้นชิน
            ในโทรศัพท์พกพาเครื่องเล็ก ๆ วิชาฝึกการใช้ไม้บรรทัดค�านวณ   ของแต่ละคน) เพื่อกะประมาณระยะอย่างคร่าว ๆ และใช้กลศาสตร์
            หมดความจ�าเป็น แต่เหตุใดเล่า ในชีวิตประจ�าวัน และงานวิศวกร   อย่างง่ายกับแรงโน้มถ่วงของโลก เพื่อทราบแกนหรือระนาบอ้างอิง
            และมนุษย์ยังคิดค�านวณในใจ หรือค�านวณด้วยมือ (อาจเพราะการ  ทั้งทางราบและทางดิ่ง โดยระดับน�้าและลูกดิ่ง การออกฉากด้วย

            ค�านวณอย่างหยาบ หรือประมาณการ ย่อมเป็นสัญชาตญาณของ   สามเหลี่ยม 3 - 4 - 5 ก็ยังคงใช้งาน เช่นกัน
            ช่าง หรือวิศวกร) และ “ลูกคิด” ยังถูกใช้งานแพร่หลาย (รูปที่ ๑)

















                         รูปที่ ๑ ตัวอย่างอุปกรณ์ค�านวณ ลูกคิด ไม้บรรทัดค�านวณ เครื่องค�านวณอิเล็กทรอนิกส์ โทรศัพท์ และคอมพิวเตอร์
                                             (อนุเคราะห์โดย ชาคริตฬ์ ไม้พันธุ์ และศิวเรศ พรหมมา)












                                                                                   ปีที่ 75 ฉบับที่ 2 เมษายน-มิถุนายน 2565  วิศวกรรมสาร 35
   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40