Page 47 - วิศวกรรมสาร ปีที่ 77 ฉบับที่ 3 กรกฎาคม - กันยายน 2567
P. 47

ตอนที่ ๑๑ ข่าวสาร กับงานวิศวกรรม



               ข่าวสารการพัฒนาของรถไฟ กับวิศวกรไทย             แต่ไม่สามารถเอามาถลุงใช้สร้างรถไฟ หรือรางรถไฟได้ เพราะไม่มี

                                                               พาหนะไปขนส่งสินแร่นั้นเข้าโรงงานถลุง รถไฟก็ไม่สามารถจะวิ่ง
              รถไฟไทย มีพัฒนาการที่เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยมานานแล้ว   เข้าไปยังแหล่งแร่เหล็ก เพราะปราศจากรางรถไฟ ไม่มีรางรถไฟ
            แต่เพราะเรื่องราวยาวนาน จึงไม่เป็นข่าว หรือเพราะผู้คนไม่สนใจ  เพราะไม่มีแร่เหล็กมาถลุงท�าราง สุดท้ายต้องยอมรับว่า หากจะ
            หรือไม่ได้รับรู้ข้อมูลข่าวสาร เรื่องของรถไฟจึงเหมือนถูกลืม   แก้ปัญหาที่วนเวียนไม่รู้จบ ก็ต้องยอมกล้าหาญท�าสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

            ทุกครั้งที่มีประเด็นเป็นข่าว ล้วนเรื่องไม่เป็นเรื่อง รถไฟไทยไม่ได้ ให้ลุล่วง แล้วทุกอย่างจะส�าเร็จได้
            โชคร้ายเหมือนในหลายประเทศ มีเรื่องเล่าขาน ว่า เมื่อคราวอังกฤษ    ไม่ขอกล่าวถึงปัญหาการพัฒนาระบบรถไฟของประเทศไทย แต่เพราะ
            เข้ามาในอินเดีย สงสัยว่า อินเดียเป็นประเทศที่มีสินแร่เหล็กเป็น การรถไฟ ถือก�าเนิดมานาน พัฒนามาโดยล�าดับ แม้บางช่วงจะหยุด
            ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ มีแรงงานมาก แต่เหตุใดกิจการรถไฟ  ชะงัก จึงดูเหมือนไม่พัฒนา หรือล่าช้าไม่ทันการณ์ ปัจจุบัน ดูมีการ
            อินเดียจึงไม่ขยายตัว และก้าวหน้าเท่าที่ควร สุดท้ายเป็นปัญหา   เคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงเป็นที่ประจักษ์ แต่ก็เพราะแผนพัฒนารถไฟ
            เชิงเศรษฐกิจ สังคม การเมือง กล่าวคือ มีสินแร่เหล็กอยู่มากมาย  มีมากว่าสามสิบปี ตามแผนพัฒนาเศรษกิจและสังคมแห่งชาติ ดังนี้



                 โครงการปรับปรุงทางระยะที่ ๑ - ๓ (๗๙๑ กิโลเมตร) ตาม ในเส้นทางรถไฟชานเมือง (๒๓๔ กิโลเมตร) สายเหนือ สถานี
               แผนพัฒนาเศรษฐกิจฯ ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๓๕ - ๒๕๓๙)  รังสิต - ชุมทางบ้านภาชี (๖๑ กิโลเมตร ก่อสร้างเป็น ทางสาม)
               ประกอบด้วย ระยะที่ ๑ สายเหนือ ลพบุรี - ชุมแสง (๑๔๑  และชุมทางบ้านภาชี - ลพบุรี (๔๓ กิโลเมตร) สายใต้ สถานี
               กิโลเมตร)  และสายใต้ หัวหิน - บ้านกรูด (๑๔๘ กิโลเมตร)   บางซื่อ - ตลิ่งชัน - นครปฐม (๔๑ กิโลเมตร) สายตะวันออก

               ระยะที่ ๒ สายเหนือ ชุมแสง - พิษณุโลก (๑๐๘  กิโลเมตร)  เฉียงเหนือ ชุมทางบ้านภาชี - มาบกะเบา (๔๔  กิโลเมตร)
               และสายใต้ ไชยา - ทุ่งสง  (๑๕๐ กิโลเมตร)  ระยะที่ ๓ สายใต้  สายตะวันออก หัวหมาก - ชุมทางฉะเชิงเทรา (๔๕ กิโลเมตร)
               บ้านกรูด - ไชยา (๒๔๔ กิโลเมตร)                  และโครงการก่อสร้างรางคู่ขนานและส่วนต่อขยาย  ๗๙๕
                 โครงการปรับปรุงทางระยะที่ ๔ – ๖ (๘๑๓ กิโลเมตร) ตาม กิโลเมตร ประกอบด้วย สายเหนือ  ลพบุรี - นครสวรรค์  (๑๓๓
               แผนพัฒนาเศรษฐกิจฯฉบับที่ ๘ และ ๙ (พ.ศ. ๒๕๔๐ -  กิโลเมตร) สายตะวันออกเฉียงเหนือ มาบกะเบา - นครราชสีมา
               ๒๕๔๙) ประกอบด้วย ระยะที่ ๔ สายเหนือ พิษณุโลก - บ้านด่าน   (๑๓๐ กิโลเมตร) สายใต้ นครปฐม - หัวหิน (๑๖๕ กิโลเมตร)

               (๑๑๐ กิโลเมตร)  สายใต้ ชุมทางบางซื่อ - ชุมทางตลิ่งชัน   สายชายฝั่งทะเลตะวันออก ศรีราชา - ฉะเชิงเทรา (๖๙
               บ้านฉิมพลี (๑๘ กิโลเมตร)  และสถานีชุมทางทุ่งสง - บ้านต้นโดน   กิโลเมตร) ชุมทางฉะเชิงเทรา - คลองสิบเก้า - แก่งคอย (๑๐๘
               (๙๙ กิโลเมตร)  ระยะที่ ๕ สายตะวันออกเฉียงเหนือ ชุมทาง  กิโลเมตร) ทางคู่ Long Loop ประกอบด้วย นครสวรรค์ -
               แก่งคอย - แก่งเสือเต้น (๓๗ กิโลเมตร) สถานีสุระนารายณ์ -  ศิลาอาสน์ (๑๔๐ กิโลเมตร) และประจวบคีรีขันธ์ - สุราษฎร์ธานี
               บัวใหญ่ (๑๙๒ กิโลเมตร) และชุมทางถนนจิระ - บัวใหญ่   (๗๐ กิโลเมตร) โครงการก่อสร้างทางรถไฟสายใหม่ หรือ

               (๗๙ กิโลเมตร) ระยะที่ ๖ สายตะวันออกเฉียงเหนือ ชุมทาง ส่วนต่อขยาย ประกอบด้วย เด่นชัย - เชียงราย (๒๔๖ กิโลเมตร)
               บัวใหญ่ - หนองคาย  (๒๗๘ กิโลเมตร)               สุราษฎร์ธานี – ท่านุ่น พังงา (๑๖๓ กิโลเมตร) มาบตาพุด -
                 นอกจากนี้ ยังมีโครงการก่อสร้างรางคู่ขนาน และส่วนต่อ ระยอง (๒๔ กิโลเมตร)  และชุมทางบัวใหญ่ - ร้อยเอ็ด -
               ขยาย ประกอบด้วย ทางคู่ (๒,๗๔๔ กิโลเมตร) ระยะแรก   มุกดาหาร - นครพนม (๓๖๘ กิโลเมตร)



              ข้อความข้างต้น รวบรวมสรุปจาก แผนพัฒนาเศรษกิจและ ราง แทบจะไม่พัฒนาเป็นเวลานาน กอปรกับปัญหาการเมือง และ
            สังคมแห่งชาติ และข้อมูลข่าวสารเผยแพร่ของหน่วยงาน หรือสื่อ เศรษฐกิจ จึงเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลงได้ยากล�าบาก และเนิ่นช้า
            ต่าง ๆ ณ เวลาที่ย้อนไปราวสามสิบปี โดยไม่ปรับปรุงให้เป็นปัจจุบัน  ในช่วงเริ่มต้น ยังต้องอาศัยความร่วมมือกับบริษัทต่างชาติ ซึ่งมี
            แต่ทิ้งไว้ให้ท่านได้สืบทราบเปรียบเทียบว่า ณ  ปัจจุบัน โครงการ เทคโนโลยี หรือประสบการณ์งานรถไฟมากกว่า แต่ก็มีข้อดีอยู่บ้าง
            แล้วเสร็จมากน้อยเพียงใด หรือมีโครงการที่ก�าลังด�าเนินการ  (โดยเฉพาะช่วงคาบเกี่ยวกับวิกฤติเศรษฐกิจ “ต้มย�ากุ้ง”) คือ ช่วง

            โครงการที่ยังไม่ได้เริ่มด�าเนินการใด ๆ หรือโครงการที่ปรับเปลี่ยน เริ่มต้นงานพัฒนารถไฟตามแผนฯ  เปิดตลาดแรงงาน และโอกาส
            ไปจากเดิม แต่จะเล่าความเดิมว่า ช่วงเริ่มต้น ของโครงการเหล่านี้  รองรับคนงานไทย วิศวกรไทย ให้ได้มีงานท�า ได้เรียนรู้ และมีความ
            มีปัญหาอุปสรรคไม่น้อย เพราะความที่บางด้านของการขนส่งระบบ ตื่นตัวหลาย ๆ ด้าน เช่น รู้จัก Know How คลิปยึดราง ตามลิขสิทธิ์

              วิศวกรรมสาร                                                            ปีที่ 77 ฉบับที่ 3 กรกฎาคม - กันยายน 2567  47
   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52